منابع آب - آب - حوضه‌های آبریز

حوضه آبريز با توجه به ريخت‌شناسي و وضعيت توپوگرافي و پستي و بلندي‏هاي سطح زمين و جهت حركت نهايي ريزش‌هاي جوي تعريف مي‏شود. سطح كشور به 6 حوضه آبريز اصلي (شش‏گانه)، 30 حوضه آبريز فرعي (سی‏گانه یا درجه 2) و  حدود 609 محدوده مطالعاتي حوضه‏هاي آبريز تقسيم‏بندي مي‌شود. هر محدوده مطالعاتي، كوچك‌ترين واحد هيدرولوژيکي حوضه‏هاي آبريز مي باشد. بيش از 600 محدوده مطالعاتي در کشور شناسايي گرديده که هر محدوده شامل ارتفاعات و دشت است. هر محدوده مطالعاتي مي‌تواند داراي يك يا چند آبخوان باشد كه بر اساس خصوصيات لايه‌هاي زمين‌شناسي، تغييرات شکل سنگ كف و وجود موانع زيرزميني ايجاد مي‏گردند.

حوضه آبریز بخشی از یک خشکی است که تمام آب بارش یافته و یا جاری شده در آن به یک نقطه انتهایی برسد. با آنچه که تعریف شد می‌توان به این نتیجه رسید که داخل حوضه‌های آبریز، رودخانه‌ها، جاده‌ها، جنگل‌ها و حتی شهرها نیز قرار دارند. مرز هر حوضه آبريز ، خط الرأس ارتفاعات آن است، يعني اگر دو حوضه كنار هم باشند، مرزهاي جدا كننده آن، خط الرأس ارتفاعات است.  بنابراين اشل مكاني كه تحليل‌هاي هيدرولوژيك روي آن انجام مي‌شود، حوضه آبريز يا بخشي از آن است.

حوضه آبریز شرق ایران و حوضه خلیج فارس و دریای عمان