منابع آب
آب و منابع آبی بزرگترین مولد برای فعالیتهای زیستی همه موجودات زنده میباشد افزايش روزافزون جمعيت در كنار مصرف بيرويه آب مشكلات زيادي را در تامين آب شهري و روستايي كشور فراهم نموده است. از آنجا كه عمده مصرف آب مربوط به بخش كشاورزي ميباشد، لذا ضرورت تحقيق در زمينه استفاده از منابع آب جايگزين و نيز روشهاي صرفهجويي در مصرف آب بسيار ضروري است. يكي از روشهايي كه بهطور غير مستقيم ميتواند باعث كاهش اتكاء به منابع آب معمول نظير چاه و قنات و يا آب رودخانه باشد، استحصال آب باران نام دارد كه منظور از آن جمعآوري و بهرهبرداري از آب باران در محل بارش ميباشد. از آنجا كه باران، هرچند به مقدار كم، تقريبا در همه نقاط كشور وجود دارد، چنانچه بتواند با اعمال مديريت صحيح مورد استفاده قرار گيرد، ميتواند جهت جبران بخشي از كمبودهاي موجود ، مفيد واقع شود. مبناي كار اين است كه براي جبران كمبود، رواناب ناشي از بارندگي بر روي بخشي از زمينهاي مجاور محل كشت را جمعآوري نموده و به محل كشت انتقال داده ميشود. در نتيجه اگر بهطور مثال زميني با وسعت مشابه زمين كشت شده، به جمعآوري آب اختصاص يابد، مقدار سهم آب دريافت شده توسط گياه صرف نظر از تلفات انتقال به دو برابر افزايش خواهد يافت. وجود آب انبارهاي قديمي با معماري متنوع در اكثر نقاط خشك كشور گوياي ميزان توجه به استحصال آب باران جهت مصارف مختلف در گذشته ميباشد. اگرچه اين روش بهطور عمده در مقياس كوچك مورد استفاده بوده است، اما تعداد طرحهاي اجرا شده بسيار قابل توجه است.