تبخیر

يكي از موضوعات مهم جوامع بشري در قرن حاضر گرم شدن جهاني ناشي از افزايش گازهاي گلخانه اي و بحران منابع آب است. گرم شدن جهاني ممكن است باعث تغييرات مهمي در فرآيندهاي مختلف هيدرواقليمي شده و ميانگين و واريانس مقادير متغيرهاي اقليمي (مانند رطوبت نسبي، بارش، تشعشع خورشيدي و ...) را بطور معني داري تغيير دهد. درجه حرارت هوا احتمالا يكي از مهمترين شاخص هاي مورد استفاده در تغييرات اقليمي هم در مقياس جهاني و هم مقياس منطقه اي است. به عنوان يك نتيجه تغييرات اقليمي ممكن است تاثير معني دار روي برخي از فرايندهاي هيدرولوژيكي مثل رواناب، تبخير تعرق، رطوبت خاك و آب زيرزميني مهمترين بخش تشكيل  ET (فرایند تبخیر و تعرق) داشته باشد. تبخير تعرق دهنده چرخه هيدرولوژيكي پس از بارش است و نياز آبي گياهان را تعيين مي كند . هر گونه تغيير در پارامترهاي اقليمي به دليل گرمايش جهاني تبخير تعرق را متاثر خواهد كرد . بنا به گزارش های موجود گرمايش جهاني احتمالي شرايط خشكي را در مناطق خشك جهان با افزايش تبخير تعرق پتانسيل و تشديد فرايند بيابان زايي افزايش خواهد داد . فرايند ET نه تنها به ميزان تابش خورشيدي، بلكه به ديگر عوامل اقليمي مانند درجه حرارت هوا، رطوبت و سرعت باد بستگي دارد. از آنجا كه مقادير تابش و ديگر پارامترهاي اقليمي از محلي به محلي ديگر و با زمان نيز تغییر می یابد، ET نیز داراي تغييرات زماني ومكاني است.

بنا به گزارش‌هاي علمي، متوسط درجه حرارت 0 درجه / هواي سطح زمين طي قرن بيستم در حدود 6 سانتي گراد افزايش يافته است و انتظار مي رود اين افزايش درجه حرارت هواي هوا به افزايش مقادير تبخير تعرق منجرشود و اتمسفر را قادر سازد تا مقادير بيشتري از بخارآب را جا به جا كند . بنابراين گرم شدن جهاني زمين، ممكن است مولفه ها ي چرخه هيدرولوژيكي را تغيير داده و منابع آب جهاني در زمان و مكان دوباره توزيع شود. اين امر ممكن است موجب تشديد بيابان زايي در كشورهاي خشك و نيمه خشك مثل ايران گردد.

 
   

نقشه نقاط تبخیر

نقشه نقاط هم‌تبخیر، نقاطی که میانگین میزان تبخیر در آن‌ها یکسان است را به‌صورت طیف نمایش می‌دهد.
 

نقشه نقاط هم‌دما

نقشه نقاط هم‌دما، نقاطی که میانگین دما در آن‌ها یکسان است را به‌صورت طیف نمایش می‌دهد.