مقالات
مدیریت منابع آب کشاورزی استان سیستان و بلوچستان از دیدگاه آب مجازی
مدیریت منابع آب کشاورزی استان سیستان و بلوچستان از دیدگاه آب مجازی
مهران حکمت نیا ، سید مهدی حسینی ، مهدی صفدری
مقدمهمهران حکمت نیا ، سید مهدی حسینی ، مهدی صفدری
ایران جزء مناطق خشک و نیمه خشک دنیا به شمار میرود و در مناطق خشک و نیمه خشک کمبود آب یک عامل محدودکننده برای توسعه ی اقتصادی است و رشد جمعیت و تغییرات اقلیمی به عنوان دو چالش اصلی جهت تآمین نیاز آبی میباشد. توجه به ارزش جهانی منابع آب میتواند به عنوان کلید حل برخی از مشکلات اساسی آب، امروزه مورد توجه قرار گیرد( Aldaya, Chapagain et al. 2012 ) . بخش کشاورزی، آب زیادی مصرف میکندو این بخش در ایران با مصرف حدود 90 درصد از منابع آبی، بزرگترین مصرفکننده آب در بین بخشهای اقتصادی است ( سیدان و فیروز آبادی، 1397). در صورتی که در جهان به طور میانگین سهم بخش کشاورزی در استفاده از منابع آبی حدود 70 درصد است و این در حالی است که نرخ تجدیدپذیری محدود است (Zhang and Anadon 2014 ). ایران کمتر از 1 درصد از منابع آب تجدیدشونده دنیا را در اختیار دارد و طبق پیشبینی که علیزاده و کشاورز ) 2005 ( انجام دادند جمعیت ایران تا سال 1410 به بیش از 100 میلیون نفر خواهد رسید که تولید غذا برای تامین نیاز غذایی این جمعیت در سال به بیش از 150 میلیارد متر مکعب آب نیاز دارد که این حجم از منابع آب در ایران موجود نمیباشد (یزدی و همکاران، 1393). از این رو محدودیت منابع آب در ایران یکی از مهمترین عوامل محدودکننده توسعه ی کشاورزی میباشد. بنابراین منابع آب ناکافی میتواند تهدیدی جدی برای تولید محصولات کشاورزی باشد از آنجا که در کنفرانس دوبلین در سال 1992 به طور گسترده پذیرفته شد که آب یک منبع کمیاب
است، در نتیجه اهمیت به آب به عنوان یک کالای استراتژیک اقتصادی میتواند نقش تعیین کننده ای در استفاده پایدار از منابع آبی داشته باشد (Hoekstra and Hung 2002).
برای ادامه مطلب روی متن زیر کلیک کنید:
مدیریت منابع آب کشاورزی استان سیستان و بلوچستان از دیدگاه آب مجازی
دسته بندی :
آب۱۴۰۴ دی ۹, سهشنبه