رویدادها
ماندگار مثل پدر علم زمین شناسی
مؤسس و فرنشین مدرسه عالی علوم اراک (مرجان) در سال ۱۳۴۹ شد.
سال ۱۳۹۳ ژئوپارک دکتر قریب در مهرشهر کرج با تصویب شورای محترم شهر کرج افتتاح شد
مشاور سازمان انرژی اتمی و نماینده آن سازمان در کمیته غارشناسی ایران در سال ۱۳۷۲ شد. به همین جهت به دستور فرنشین محترم سازمان انرژی اتمی آقای دکتر رضا امرالهی تالار نشریات و مرکز اطلاعات هسته ای را به نام دکتر عبدالکریم قریب نامگذاری کردند.
عضو کمیسیون واژه گزینی زمین شناسی به سرپرستی شادروان دکتر حسین گل گلاب شد.
عضو کمیسیون واژه گزینی جغرافیا در سازمان جغرافیایی ارتش جمهوری اسلامی ایران شد.
موسس و فرنشین رشته زمین شناسی در دانشگاه آزاد اسلامی آشتیان در سال ۱۳۷۰ شد.
انجمن کانی شناسی و بلورشناسی فرانسه شرکت در کمیسیون علمی آنجا شد.
"یک نمونه دیگر از کارهای دکتر عبدالکریم قریب طبق گفته پژوهشگر تاریخ خانم سکینه خراج که از پیشکسوتان سازمان اسناد و کتابخانه ملی ایران می باشد این است که استاد قریب در سال ۱۳۷۰ بیش از ۸۰ سند تاریخی که در اختیار داشته اند به سازمان اسناد ملی تقدیم کردند که این خود نشانگر آن است که در پیرایه سر نیز همچون جوانی در پی پراکندن دانش و نفع عام هستند که در کتاب اهداگر اسناد دکتر عبدالکریم قریب که به کوشش خانم سکینه خراج، معصومه خسروشاهی یزدی و آزیتا مالمیر به تازگی چاپ شده و در اختیار علاقه مندان قرار دارد
بیست و سومین سالگشت استاد فرزانه دکتر عبدالکریم و قریب پدر علم زمین شناسی ایران روز چهارشنبه هفدهم بهمن ماه است؛ دکتر عبدالکریم قریب توانست با کمک یک نمونه دیگر از کارهای دکتر عبدالکریم قریب استادانی مانند دکتر احمد پارسا، دکتر فریدون فرشاد، دکتر یدالله سحابی و استاد فرانسوی پروفسور ریمون فورون نوشتن کتاب کانیهای جزیره هرمز در سال ۱۳۳۲ از دکترای خود دفاع و درجه دکترای خود را اخذ کند. پس از این موفقیت عمر گرانمایه خویش را به تحقیق و علم اندوزی و علم آموزی سپری کرد و تا آخر عمر پرمایه اش ۳۸ جلد کتاب تألیف و ترجمه و ۴۰۰ مقاله علمی از خود باقی گذاشت که در دانشگاه ها هنوز از آنها استفاده میشود دکتر قریب درباره اهمیت علم در جامعه می فرماید؛ اگر فرد حافظه دارد جامعه تاریخ دارد اگر فرد عادت دارد، جامعه سنت دارد اگر فرد ادراک و آگاهی دارد جامعه علم دارد. پس هیچ فرهنگی بدون علم وجود ندارد.
دکتر عبدالکریم قریب تمام پیشرفتهای خود را مدیون همسر فرهنگی خود به نام خانم فرنگیس قره می دانست. ایشان علاوه بر تدریس کلاسهای بی سوادی را اداره می کردند و در کلاسها به طور مستمر فعالیت داشتند و از طرف وزیر آموزش و پرورش وقت مورد تشویق قرار گرفتند. دکتر عبدالکریم قریب دارای عضویت و سمت در مشاغل زیر بود و به همین مناسبت بعضی از مراکز علمی به نام ایشان نامگذاری شده است
سال ۱۳۱۳ وارد آموزش و پرورش و در دبیرستانهای اهواز مشغول تدریس شد. سال ۱۳۱۷ موفق به دریافت مدرک لیسانس علوم طبیعی شد و در آموزش و پرورش و دانشگاه تهران مشغول تدریس شد.
سال ۱۳۳۳ پس از اخذ دکترا دانشیار دانشسرای عالی تهران شد.
سال ۱۳۴۳ به سمت معاون دانشسرای عالی تهران به مدت پنج سال منصوب شد.
محوطه دانشگاه آزاد اسلامی آشتیان به خاک سپرده شد.
سال ۱۳۴۸ با رتبه ۱۰ استادی و داشتن ۳۸ سابقه کار تدریس بازنشسته شد.
در لحظه آخر زندگی از شناخت زمین و کشف اسرارش غافل نبود تا روزی که این زمین شناس برجسته زمین را برای زمینیان گذاشت و آسمانی شد زیرا زمین با همه اسرار و بزرگی اش برای صاحبان اندیشه کوچک می نماید. استاد قریب اندیشه ای به ژرفای اقیانوس کوششی به بلندای آسمان و عزمی به صلابت کوه داشت. سیر کوتاه در زندگی سراسر افتخار استاد عبدالکریم قریب و کندوکاو در اندیشه و افکار این ابر مرد تاریخ ایران و به خصوص استان مرکزی تأیید کننده این واقعیت است که ایشان تنها یک زمین شناس برجسته نبوده و عنوان پدر علم زمین شناسی ایران کوچک تر از قامت بلند استاد است که ایشان را باید پدر انسانیت و پدر ایرانشناسی نامید. پس از وداع از این دیار در تاریخ ۱۷ بهمن ۱۳۸۱ با دستور وزیران محترم علوم و ارشاد اسلامی و مجوز آقای دکتر عبدالله جاسبی فرنشین محترم دانشگاه آزاد اسلامی در میان حزن و اندوه دانشگاهیان و جامعه علمی کشور در محوطه دانشگاه آزاد اسلامی آشتیان به خاک سپرده شد. بیست و سومین سالگشت ایشان طی مراسمی در موزه و آرامگاه ایشان در دانشگاه آزاد اسلامی آشتیان از ساعت ۹ صبح لغایت ۱۲ ظهر برگزار خواهد شد. روحش شاد و راهش پر رهرو باد
